تو عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 109 ) كه داناى غيبهايى ، آگاه از پوشيده‌ها و گذشته‌ها و نامده‌ها . إِذْ قالَ اللَّهُ [ ياد كن و بدان ] آن گه كه اللَّه گفت : يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ اى پسر مريم ياد كن و ياد دار نِعْمَتِي عَلَيْكَ نعمت من و نيكوكارى من بر خويشتن ، وَ عَلى والِدَتِكَ و بر مادر خويش إِذْ أَيَّدْتُكَ كه نيرو دادم ترا بِرُوحِ الْقُدُسِ بجان پاك از دهن جبرئيل [ تا به آن نيروى بىپدر از مادر در وجود آمدى ] تُكَلِّمُ النَّاسَ سخن ميگفتى با مردمان فِي الْمَهْدِ در گهواره [ در ساعت زادن ] وَ كَهْلًا و ببزرگى و كهولت [ با مردمان باز سخن گويى ] ، وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ و ياد كن كه در تو آموختم الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ دين و دانش و تورات و انجيل ، وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ و ياد كن آنچه ميكنى و مىسازى از گل كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ برسان مرغ بِإِذْنِي بدستورى من ، فَتَنْفُخُ فِيها باز دهن خويش مىدمى در آن ، فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي تا مرغى مىشود بدستورى من ، وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي و درست ميكنى نابيناى مادرزاد را و مردم پيس را بدستورى من ، وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي و مردگان را از گور زنده بيرون مىآرى بدستورى من ، وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ و ياد كن آن گه كه باز داشتم و باز كردم ، بنى - اسرائيل را از تو ، إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ آن گه كه بايشان آمدى بسخنان درست و معجزه‌هاى روشن ، فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ كافر شدگان ايشان گفتند : إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 110 ) نيست اين مگر جادويى آشكارا . وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ و ياد كن آن گه كه پيغام كردم و در دلهاى حواريان دادم : أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي كه بگرويد به من و بفرستادهء من ، قالُوا آمَنَّا گفتند كه بگرويديم وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ ( 111 ) و گواه باش كه ما گردن نهادگانيم و مسلمانان .